Na een succesvolle implementatie van een volledig nieuwe IT infrastructuur bij mijn huidige werkgever, zijn wij nu de omgeving aan het tunen en verder perfectioneren. Grote implementaties en introductie van nieuwe onderliggende backend systemen zijn zeer ingrijpend en ondanks alle vele zorgvuldig uitgevoerde tests, komen sommige issues pas tijdens het dagelijks gebruik boven borrelen. Wij hebben bij Kloosterboer groots ingezet op APP-V, bijna de gehele applicatieportefeuille is gevirtualiseerd.

Toch blijkt APP-V geen wondermiddel. De meeste issues waar wij momenteel mee te maken hebben worden veroorzaakt doordat gevirtualiseerde software koppelingen mist met horizontale software (welke rechtstreeks op de systemen zijn geïnstalleerd) en interactie tussen APP-V applicaties onderling. Hedendaagse omgevingen zijn door toepassing van clustering, server-virtualisatie, centrale storage en desktop-virtualisatie al complex genoeg. De introductie van applicatie-virtualisatie maakt het allemaal niet makkelijker. Aanpassingen aanbrengen in software packages blijkt behoorlijk complex en zeer bewerkelijk.

Troubleshooten van issues veranderd door de extreem gelaagde structuur tot een ware nachtmerrie.
Applicatie virtualisatie houdt je end-user omgeving schoon en stabiel. Maar is de zware last van een hedendaagse applicatie-virtualisatie oplossing dit wel waard?
Een vraag waar veel ervaren beheerders vandaag de dag mee worstelen.